Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1840 K.2021/2586

Dairemizce verilen 09/03/2020 gün ve 2019/13223 Esas, 2020/2487 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, "Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2018 tarihli ve 2018/558 esas, 2018/728 sayılı kararında yapılan kanuna aykırılığın, ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla giderilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bunun yanı sıra anılan hukuka aykırılığın giderilmemesi halinde hükümlü haline gelen ... yönünden TCK m. 58 gibi bazı müesseseler uygulanabilir hale gelmiş olmakta, bazı temel hak ve özgürlüklerinden yoksun kalacağı hususunda da bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle ihbarnameye konu hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yoluyla giderilmeye elverişli bir aykırılık olduğu, kanun yararına bozma isteminin reddine ilişkin Yüksek 12. Ceza Dairesinin kararının isabetli olmadığı kanaatine varıldığından,

Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokmak suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü inceleyen Yüksek Dairece, ihbarname içeriğinde belirtilen kanun yararına bozma talebi kabul edilerek anılan kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekirken, talebin reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı görüldüğünden olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur." gerekçesiyle itiraz edilmekle,

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02/07/2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

Gereği düşünüldü: 1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, 2-Dairemizin 09/03/2020 gün ve 2020/13223 Esas, 2020/2487 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 500 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına dair Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2015 tarihli ve 2015/255 esas, 2015/421 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden aynı suçu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3-2, 62,

50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 500 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/558 esas, 2018/728 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ihbara konu olan ve hükmün açıklanmasına dayanak oluşturan ikinci suçtan Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2017 tarihli ve 2017/83 esas, 2017/496 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, ortada kesinleşmiş kasıtlı suçtan bir mahkûmiyet kararı bulunmadığı ve hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığı gözetilmeden,

hükmün açıklanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesine aykırı karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/558 esas, 2018/728 sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02/10/2019 gün ve 94660652-105-22-8434-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı suç işlemesi nedeniyle; CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, hakkındaki hükmün açıklanmasına esas alınan, Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2017 tarihli ve 2017/83 esas, 2017/496 sayılı kararının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olup; kararın mahkumiyet hükmü niteliğinde olmaması nedeniyle, bu hükme dayanılarak, CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş olup;