Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/191 K.2020/3036

Taksirle yaralama suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/10/2018 tarihli ve 2018/163212 soruşturma, 2018/119617 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/03/2019 tarihli ve 2019/9004 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar trafik kazasının meydana gelmesinde şüphelilerin kusurunun ve yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, olay sebebiyle şikayetçi olduğunu beyan eden müşteki şüpheli ...'nin yumuşak doku travması olarak tarif edilen yaralanması ile ilgili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesi kapsamında kati rapor alınmadığı, şüphelilerin kusur durumunu belirten Adli Tıp Kurumundan alınmış bir raporun dosyada bulunmadığı,

söz konusu raporların aldırılmasını müteakip, sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, anılan kararının bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19/12/2019 gün ve 94660652-105-34-17181-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/12/2019 gün ve 2019/133342 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, şüphelilerin kusurunun ve yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; olay sebebiyle şikayetçi olduğunu beyan eden müşteki şüpheli ...'nin yaralandığını beyan ederek şikayetçi olduğu, kaza tespit tutanağında tarafların kusur durumuna ilişkin bir tespit yapılmadığı,

ayrıca dosyada herhangi bir bilirkişi raporunun da bulunmadığı anlaşılmakla, tarafların kusur durumuna ilişkin Adli Tıp Kurumu veya Karayolları Trafik İhtisas Kürsüsünden teknik bilirkişi raporu alınmasından sonra şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın kabulü yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde reddine karar verilmesi,