Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2309 K.2023/3946

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/240 Esas, 2015/411 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz isteği

1-Daha fazla ceza verilmesi gerektiğine,

2-Katılan kurum lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine,

3-Diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

B.Sanığın temyiz isteği; Hükmün incelenerek kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

A.Yerel Mahkemenin Kabulü;" İddia, sanık savunmaları, bilirkişi raporları, sanıkların nüfus ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince suç tarihinde gece 23:00 sularında yapılan devriyeler sırasında Sart mahallesi, Esentepe bölgesinde üzüm bağlarının içerisinde sanıkların tespit edildiği ve şahısların yanlarında dedektör cihazı, iki adet keser - çapa diye tabir edilen define bulmada yardımcı nitelikte malzemenin olduğunun görüldüğü, olay mahalinde yapılan keşif sonucu alınan '' ...

Mahallesi ... Mevkiinde ...'a ait tarla, her ne kadar Sardes Antik kenti arkeolojik sit tescilini gerçekleştiren Gayri Menkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 10/03/1978 tarih ve A - 1017 sayılı kararı ile tescillenen alan içerisinde kalmasa da üzerinde tespit edilen yoğun buluntu, bu alanın en azından 2863 sayılı Yasanın 6. maddesi çerçevesinde 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescillenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır,

3. derece arkeolojik sit alanı özelliği gösteren bu alanda kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz olarak gerçekleştirildiği iddia edilen 25x30x10 cm boyutlarındaki kazı çukurları ile herhangi bir kültür varlığına fiziki müdahalede bulunulduğuna ilişkin bir veriye rastlanılmadığı,

kaldı ki açılan 10 cm derinliğindeki çukurlar, tarım toprağı kalınlığı göz önüne alındığında, bu alanda bulunması mümkün olabilecek kültür varlıklarına zarar verecek derinlikte olmadığı kayıtlıdır.'' yönünde bilirkişi raporunun tanzim edildiği de anlaşılmakla sanıkların ikrarı, olay tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından da anlaşılmakla sanıkların üzerlerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

B. Sanık savunmasında; "Olay günü ... altın arama dedektörü aldığını söyledi, bunun üzerine ben, ... ve ... Mahallesine gittik, dedektörü denemeye başladık, dedektörün ötmesi üzerine yaklaşık 10 cm kadar kazdık, ancak bir şey bulamadık, sadece boş kovan parçası çıktı, değersiz olduğu için geri bıraktık, bu sırada jandarmaya ait aracın ışığını gördük ve gidip teslim olduk, atılı suçlamayı bu şekilde kabul ederim, ancak şu anda pişmanım, öncelikle beraatimi, mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Mahkemece suç mahallinde keşif yapılmış, keşif akabinde fen ve arkeolog bilirkişilerce rapor tanzim edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay gecesi saat 23.00 sıralarında kolluk görevlilerinin ... Mahallesi, ... Mevkiinde yaya olarak önleyici kolluk devriye faaliyeti sırasında, üzüm bağlarının içerisinde sanıkların şüpheli olarak dolaştıklarını tespit etmeleri üzerine yanlarına gittikleri, sanıkları yanlarında bulundurdukları dedektör ve iki adet üzerinde toprak kalıntıları bulunan çaba olarak tabir edilen malzeme ile yakaladıkları, olay mahallinde yapılan ilk incelemede sanıkların tespit edildiği yerin hemen yakınında 25x30 cm ebatında 10 cm derinliğinde bir çukur tespit edilmesi üzerine sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

2863 sayılı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen “izinsiz define araştırma” suçunun oluşabilmesi için, anılan Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarında, bunların korunma alanlarında veya sit alanlarında, araziye fiziki müdahale teşkil etmeyen yüzeysel araştırma faaliyetlerinde bulunulması gerektiği, anılan suçları birbirinden ayırmada esas alınacak kriterin, kazı fiilinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun olduğu,

somut olayda ise 08.10.2015 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı ve sanıkların ikrarı dikkate alındığında, sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek 40 cm derinliğe ulaşmayacak biçimde kazı yaptıkları anlaşılmakla; sanıkların kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmaya teşebbüs suçunu işledikleri gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı görülmüştür.

Kabule göre de; Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/240 Esas, 2015/411 Karar sayılı kararı sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,