Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2314 K.2020/5040

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suç ibaresine ve dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine, “Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat” ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekilleri Heyetini Cebren Iskat veya Vazife Görmekten Cebren Men Etmeye Teşebbüs suçundan 25.09.2012 -09.10.2013 tarihleri arasında 1 yıl 14 gün tutuklu kalıp beraat eden davacının 51.238 TL maddi, 950.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte talebine ilişkin davada yerel mahkemece 2.640 TL maddi, 75.0000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna ilişkin tüm, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup, bu hakkın asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağı ancak ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken ve ilgili davada temyizen incelenebilecek haklardan olduğundan, ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamında ayrıca dava konusu edilemeyeceği, kaldı ki maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınan 2.640 TL vekalet ücretinin ceza davasına ilişkin beraat kararında davacı lehine 3.000 TL ödenmesine karar verildiği, bu kapsamda vekalet ücretine dayalı zararın maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,