Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2325 K.2021/5362

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 11:50 sıralarında sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki çekici ile Nurdağı istikametinden Hatay istikametine doğru meskun mahalde, gündüz vakti, iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiği esnada seyir istikametine göre yolun solundan kaplamaya giren müteveffa yaya ...'ye çarpması neticesi vefatına neden olduğu, kazanın meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; mahkemenin tayin edilen cezaya ilişkin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamede bozma öneren (A) bendindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının tayin edilen cezanın sanığın tali kusurlu olması nedeniyle fazla olduğuna, kararın usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna; sanık müdafiinin sübuta, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 53/6. maddesi gereğince uygulama yapılırken "sanığa ait 249590 seri numaralı sürücü belgesinin takdiren 1 yıl 6 ay süreyle" ibaresi yazılıp eksik bırakılarak, yeterli açıklıkta sürücü belgesinin ne yapılacağının yazılmaması suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

2-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi yerine, TCK'nın 53/4 maddesinin gösterilmesi ile para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (8) numaralı paragrafının devamına, "geri alınmasına" ibarelerinin eklenmesi,

hükmün (6) numaralı paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Sanığın sabıkasız geçmişi dikkate alındığında caydırıcı olacağı kanaatine varılmakla hakkında hükmedilen cezanın TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine,