Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2342 K.2021/6240

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/148 esas 2015/576 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının insan ticareti suçundan 12.09.2007-22.11.2007 tarihleri arasında 71 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 25.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 15.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 977,90 TL maddi, 1.800,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin, davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkin, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının dava dilekçesinde talep ettiği tazminat miktarlarına tahliye tarihinden itibaren faiz talep etmesine rağmen hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarına tutuklama tarihinden itibaren faize hükmolunması,