Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/250 K.2020/2965

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına, sanık müdafinin ise kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; olay günü sanığın sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahal içi, iki yönlü yolun solunda seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun solundan bulunan su kanalının yanında oturan katılanlara asli kusurlu olarak çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanlar ... ve ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir şekilde, ... ise basit tıbbi müdahale ile iyileşemez ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları olayda, kendisini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;