Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/252 K.2021/6244

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tazminat davasının dayanağı olan Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/122 esas 2015/331 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının nitelikli hırsızlık suçundan 28.06.2013-28.11.2013 tarihleri arasında 153 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.07.2015 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 10.000,00 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 4.385,05 TL maddi, 5.500,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması ve davacının,

bahse konu döneme ilişkin olarak çalışma ve sosyal güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplanacak 4.015.03 TL'nin gelir kaybı olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde olacak şekilde ''4.385.05''TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

gerekçeleri ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 4.015.03 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.