Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3259 K.2021/8923

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Dosya içeriğine göre. 20/01/2015 günü saat 15.20 sıralarında ölen ...'un sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışındaki iki şeritli, 50 km hız tahdidi, oto korkuluk, 2,50 metre genişliğinde banket, yol şerit çizgisi ve sola tehlikeli viraj olduğunu gösterir trafik işaret levhasının bulunduğu,

bölünmüş iki şeritli yolun sağ şeridinde seyir halindeyken, kaza mahaline geldiğinde önünde aynı istikamette sağ şerit üzerinde (banket dışında) sanık tarafından park edilen çekiciye bağlı yarı römorka arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölümü ile bir kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 6.derecede kırık oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda. 11/01/2016 tarihli Adli Tıp ...

Trafik İhtisas Dairesi raporu ile ölen ...'un sevk ve idaresindeki kamyonetin hızını yol durumuna göre ayarlamaması sebebiyle tali kusurlu olduğu, sanığın ise çekiciye bağlı römorku, 2,50 metre genişliğindeki banket yerine virajlı ve tehlikeli eğimli yol üzerinde duraklatması sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği, hükme esas alınan bu raporun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.fıkrasının 3.paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.