Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/326 K.2020/3720

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli, 2018/129 esas, 2018/539 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.06.2019 tarihli, 2018/2803 esas, 2019/1691 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 01.11.2019 tarihli ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, sanığın, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK’nın 134/2, 62, 53/1-2-3, 58/1-6. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, CMK'nın 286/2-a madde, fıkra ve bendi uyarınca,

ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması ve sanık hakkında TCK’nın 134/2. madde ve fıkrasında tanımlanan görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesi ile CMK’nın 286. maddesine eklenen 3. fıkra kapsamında

yer almadığının anlaşılması karşısında, suçun niteliği, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin olması nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.11.2019 tarihli ve 2019/1691 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden,