Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3275 K.2022/199

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

''06/10/2014'' olan suç tarihinin iddianamede ve gerekçeli karar başlığında ''07/10/2014'' şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre; 06/10/2014 günü saat 22.30 sıralarında sanığın 1.57 promil alkollü vaziyette otomobili ile iki yönlü, aydınlatmanın mevcut olmadığı, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek yol üzerinde bulunan köprü korkuluklarına çarpması şeklinde meydana gelen ve aracında yolcu olarak bulunan ...'in öldüğü olayda; kaza tespit tutanağı, 22/10/2014 tarihli bilirkişi raporu ile keşfe binaen tanzim edilen 03/03/2015 tarihli bilirkişi raporlarında: sanığın alkollü araç kullanması ile köprü ve menfezlere yaklaşırken hızını azaltmaması sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğunun belirtildiği, hükme esas alınan bu raporların oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli ve tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.