KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/3300 E., 2022/1796 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Akbulut İnşaat isimli inşaatta işçi olarak çalışan ...'un, inşaatın 8. katında 25 metre yükseklikte gırgır vinçle bulunduğu kata, yapı çeliği çektiği sırada, vincin makarasının bağlı olduğu üç ayaklı destek yapının ön iki ayağının bastığı beş-on tabir edilen ahşabın kırılması sonucu, ...'un dengesini kaybederek bulunduğu yerden zemine düşmesi neticesinde, yüksekten düşmeye bağlı beyin kanaması ve iç organ yaralanmalarına bağlı olarak öldüğü olayda; işyerinde geniş anlamda bir denetim mekanizması kurmaması, denetim/gözetim yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle, kazanın meydana gelmesinde şirket yetkilisi olan sanık ...'nün tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "suçun sebep ve saikleri" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/3300, K. 2022/1796, 9 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama