Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3308 K.2023/5444

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/564 Esas, 2015/1178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65 inci maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2, 51 inci maddenin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.09.2020 tarihli, 2016/79523 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, re'sen görülecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü;

"Denizli ili, ... ilçesi 672 parsel sayılı taşınmazın özel mülkiyete tabi olup, malikinin sanık ... olduğu, ancak bu yerin Laodikya Antik Kenti 3. derece arkeolojik sit alanı sınırları içinde kaldığı, ...

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun aldığı 05.11.1999 tarih ve 658 nolu ilke kararına göre 3. derece arkeolojik sit alanlarında belediyesince veya valilikçe inşaat izni verilmeden önce ilgili müze müdürlüğü uzmanları tarafından sondaj kazısı gerçekleştirilerek sondaj sonuçlarının bu alanlarla ilgili varsa kazı başkanlarının görüşleri ile birlikte müze müdürlüğünce koruma kuruluna iletilip kurul kararı alındıktan sonra uygulamaya geçilebileceğinin düzenlendiği, somut olayda sanığın belediye, valilik ve özellikle de Kültür ve Tabiat Varlıklarını Korumu Yüksek Kurulundan izin veya ruhsat almadığı,

buna rağmen kendisine ait taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı bina üzerine kaçak 2. katı inşaa ederek 2863 sayılı yasanın 9. maddesinde düzenlenen biçimde fiziki müdahalede bulunduğu ve böylelikle üzerine atılı suçu işlediği sabit olmuştur."

2. Denizli Müze Müdürlüğünde görevli arkeolog ve müze araştırmacısı tarafından ortaklaşa hazırlanarak müze müdürlüğüne sunulan 21.10.2013 tarihli raporda, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 10.12.1982 tarih ve A-3988 sayılı kararı ile tescilli 3. derece arkeolojik sit alanında kalan sanık ...'a ait taşınmazda mevcut zemin üzerine yığma birinci kat yapıldığının görülmesi üzerine inşaatın durdurularak sanık hakkında suç duyurusunda bulunma kararı alındığı, ancak daha sonraki dönemde yıkımı talep edilen ruhsata aykırı katın sanık tarafından tamamlandığının görüldüğü belirtilmiştir.

3. Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 10.12.1982 tarih ve A-3988 sayılı kararının Goncalı Köyü muhtarlığı tarafından ilan edildiğine dair tutanakların dosya kapsamında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

4. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan 25.11.2015 havale tarihli inşaat bilirkişi raporunda, 2003 yılında kaba inşaatı yapılan birinci katın üzerinin 2013 yılında tabliye ile kapatılıp dış sıvasının yapıldığı ve pencerelerinin takıldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "2014" şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

A. Sanık Müdafinin, Sanığın Suç İşleme Kastının Bulunmadığına İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Sanık tarafından, 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazda izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğunun bilirkişi raporları ile sabit olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü tesis edilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz İstekleri Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/564 Esas, 2015/1178 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında tesis edilen mahkûmiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1 maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/564 Esas, 2015/1178 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “65/b” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “65/1” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,