Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3492 K.2022/112

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna, bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına, sürücü belgesinin geri alınma süresine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki çekici ve çekiciye bağlı yarı römork ile gündüz vakti, meskun mahal dışı, üç şeritli, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda orta şeritte seyrederken, olay mahalli olan ışık kontrollü üç yönlü kavşağa geldiğinde, trafik ışıklarının yeşile dönmesini müteakip gidiş yönüne göre sağda bulunan fabrikaya giriş yapmak için manevra yaptığı esnada, sağ ön tampon ve lastik kısmıyla, sağında bulunan sürücü... idaresindeki bisikletin sol yan kısmına çarpmasıyla, sanığın sağa dönüş kurallarına riayet etmeyerek tam kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,