Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3602 K.2022/893

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62 ve CMK’nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından, taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ise katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesine gelince ise;

Olay tarihinde Mersin 2. Organize Sanayi Bölgesinde ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait fabrika inşaatının isnat duvarının örülmesi işinde çalışan 01/02/1959 doğumlu ...'ın, yaklaşık 2 metre yüksekliğine ulaşan istinat duvarının arka planında bulunan, zeminden yaklaşık 4 metre yüksekliğinde olan toprak kütlesinin gerekli iksa önlemlerinin alınmaması sebebiyle kayması sonucu altında kalarak hayatını kaybettiği, dosya kapsamı incelendiğinde sanık ...'in ... Ltd.

Şti'nin kurucu ortağı ve yetkilisi olduğu, duvar örme ve harfiyat işini götürü usulü sanık ...'e verdiği, sanık ...'ün ise işi hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...'e verdiği, ölenin sanık ...'ün yeğeni olduğu,

her ne kadar sanıklar ... ve ...'ün alınan ifadelerinde aralarında alt işverenlik ilişkileri olduğu ve işin netice olarak alt işveren sıfatıyla ...'e verildiğini, kendilerinin sorumlu olmadığını belirtmiş iseler de, yapılan işin niteliği gereği sanık ...'ün duvar ustası olup öncesinde tanıdığı akrabası yahut köylüsü olan işçileri toplayarak olay yerinde çalıştırmaya getiren kişi olduğu ve tanık ifadelerinden görüleceği üzere işin yürütülmesi sırasında işçi çavuşluğu yaptığı, sanık ...'ün malzeme ve işçi ücretlerini sanık ...'in yetkilisi olduğu şirketten aldığı, kendi ücretini de bu para içerisinden karşıladığı,

duvar örme işinde çalışan işçilerin sanık ...'in sahibi olduğu şirket tarafından sigortalandığı, bu kapsamda sanık ...'ün beyanına göre kazadan sonra geçmiş tarihli olarak düzenlendiği iddia edilen, tarafların kaza olayı sonrasında dosyaya ekledikleri taşeronluk sözleşmelerinin, sanıkların sorumluluklarının belirlenmesi bakımından geçerli kabul edilemeyeceği ve meydana gelen kazada sanıklar ... ve ...'in sorumlu olduğu,

bu hususun mahkemece hükme esas alınan 09/10/2015 tarihli bilirkişi raporu ile de doğrulandığı ve sanıkların meydana gelen kazada işin uzmanlık ve bilgi gerektirmesi karşısında yapım işinde yetkili bir inşaat mühendisi çalıştırılmaması, işin inisiyatifi ve yürütümünün yetersiz duvar ustalarına bırakarak işçi sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmeden, fen ve teknik kurallara aykırı, güvensiz kazı , tevsi ve istinat duvarı yapımında ters ıskarpa yöntemi ile güvensiz çalışma yapılması sebepleriyle asli kusurlu olduklarının tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve kusur durumuna ilişkin; sanık ... müdafiinin ise kusur durumuna ve ertelemeye ,katılanlar vekilinin ise takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve paraya çevirme koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanıklar hakkında hükmedilen 2 yıl 11 ay hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istemine aykırı olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkındaki (A) hüküm fıkrasının 5. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 11 ay gün hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması ile sanık ... hakkındaki (B) hüküm fıkrasının 5. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 11 ay gün hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine.