Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3645 K.2022/1096

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalli olan kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde, sola dönüş için manevra yaptığı esnada, direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracının ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağda bulunan su kanalının demir korkuluklarına çarpması neticesinde kopan demirlerin üzerinden ters olarak kanala düştüğü ve otomobilde yolcu bir kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda, sanık manevra kurallarına uymayarak tam kusuruyla hadiseye sebebiyet vermiştir.

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine ve sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,