Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3658 K.2023/4729

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,11.11.2015 tarihli ve 2015/194 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayıl Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; 1-Haksız yere ceza verildiğine,

2-Dosyanın yeniden incelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü.

"İddianame, sanık savunması, yakalama ve üst arama tutanağı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı incelendiğinde sanık ... hakkında; üç ayrı suçtan dolayı çıkarılan yakalama kararlarına istinaden kolluk görevlileri tarafından yakalandığında üzerinde yapılan aramada iki adet tarihi eser niteliğinde olduğu değerlendirilen metal eşya çıktığı, Van Müze Müdürlüğü'ne gönderilen bu eşyalar hakkında müze müdürlüğünce düzenlenen raporda iki adet sikkenin orjinal olup arkeolojik eser niteliği taşıdığı ve 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldıkları,

böylece 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediğinden bahisle mahkememize kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. Sanığın savunmasında iki adet sikkeyi mahallede gördüğü adını bilmediği çocuklardan aldığını, kuyumcuya götürdüğünü, kuyumcunun kendisine bu eşyaların değerinin olmadığını söylediğini, daha sonrasında kolluk tarafından yakalandığını, sikkeler karşılığında çocuklara 5 TL para verdiğini beyan ettiği görülmüştür.

Fakat soruşturma aşamasındaki savunmasında bu sikkeleri tanımadığı bir şahıstan herhangi bir ücret ödemeden aldığını ve değerlerinin olup olmadığını bilmediğini beyan ettiği görülmüştür. Van Müze Müdürlüğü tarafından hazırlanan raporda söz konusu sikkelerin orjinal olup arkeolojik eser niteliği taşıdıkları ve 2863 sayılı Kanun kapsamına girdikleri belirtilmiştir.

Kovuşturma aşamasında sikkeler üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda hazırlanan bilirkişi raporuna göre sikkelerin 2863 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi kapsamına girdiği, tespit ve tescile tabi eser olduğu ve müzelik değer taşıdığı belirlenmiştir. Tüm dosya kapsamı incelendiğinde sanığın aşamalardaki çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı savunmalarına itibar edilmeyerek üzerine atılı 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği vicdani kanaatine varılmıştır.

Sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan 2863 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanık hakkında, suç konusunun önem ve değeri, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek bir neden bulunmadığından alt sınırdan ceza tayini yoluna gidilmiş.

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan ve duruşmada gözlemlenen olumsuz bir tavrının olmaması, verilecek cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası olumsuz etkileri sanık lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edilmiştir. Sanığın incelenen adli sicil kaydında hakkında mahkememizce ve başka mahkemelerce verilen ilamların bulunduğu görülmüştür.

Sanığın suçlu kişiliği, sabıkalı olması, pişman olduğu ve yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşmaması da dikkate alınarak hakkında hükmedilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi, 51 inci maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uygulanmamıştır.

Sanıkta ele geçirilen, bilirkişi raporuna göre 2863 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi kapsamına giren, tespit ve tescile tabi eser olduğu ve müzelik değer taşıdığı anlaşılan sikkelerin kararın kesinleşmesi ile birlikte müzeye verilmesine karar verilmiştir.

B. Sanık savunmasında; "Ben söz konusu iki adet eski parayı bizim mahallede gördüğüm adını bilmediğim çocuklardan aldım. Kuyumcuya götürdüm bana bunun değeri yok dedi. Daha sonrasında da görevliler tarafından yakalandım. Ben bu eski paraları aldığım çocuklara toplamda 5 TL verdim. İki kişiler idi . " şeklinde savunmada bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesi 2014/208 esas sayılı dosyası ile uyuşturucu madde bulundurmak veya ticaretini yapmak, Patnos (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/184 Karar ve 2013/165 kararları ile basit yaralama suçlarından toplam 3 ayrı suçtan yakalaması olduğunun görülmesi üzerine üst araması yapıldığı, yapılan üst araması neticesinde, dosya kapsamında bulunan bağımsız bilirkişi raporu ile, 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi, korunması gerekli kültür varlığı olduğu tespit edilen 2 adet sikke ele geçirildiği, sanığın savunmasında, dava konusu eseri mahallede gördüğü çocuklardan aldığını ve karşılığında 5 TL verdiğini ileri sürdüğü dosya kapsamında;

Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,11.11.2015 tarihli ve 2015/194 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,