Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3715 K.2022/1731

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile saat 18.20 sıralarında, meskun mahalde, tek yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybedip önce caddeyi boydan boya ayıran plastik ayırıcı dubalara çarpmış, akabinde geçiş için dubaların öbür tarafında araçların geçmediği yol içinde beklemekte olan yayalara çarpması sonucunda bir kişinin ölümüne, bir kişinin ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümü ile bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında,

adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.