Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3840 K.2022/3152

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahalde bölünmüş yolda saat 17.15 sıralarında seyir halinde iken gidiş istikametine göre yolun solunda yer alan refüjden karşıdan karşıya geçmek için bisikleti ile seyreden 9 yaşındaki çocuğa çarparak, ölümüne neden olduğu olayda, aracın sol ön kapı camının kırık olduğu, sol ön çamurluğun göçük olduğu ve sol dikiz aynasının kırılmış olduğunun 03/07/2015 tarihli tutunak ile tespit edildiği,

sanığın aşamalarda verdiği ifadelerinde, seyir halinde iken refüjden bisikletinin ön tekerleğini havaya kaldırmak suretiyle çocuğun yola indiğini, korna çalarak çocuğu ikaz ettiğini, kendisini fark eden çocuğun geri dönmeye çalıştığını, kendisinin de çocuğa çarpmamak için sağa doğru manevra yaptığını ancak çocuğun kendisine doğru yönelmesi neticesinde kazanın meydana geldiğini beyan ettiği, sanığın aracında olay anında yolcu olarak bulunan ...’ün aşamalarda verdiği beyanlarında, sanık olan oğlu ile birlikte olay günü seyir halinde iken refüj üzerinde bisiklet kullanan çocuğu gördüklerini, çocuğun önlerine çıktığını,

oğlunun çocuğa çarpmamak için aracın yönünü değiştirdiğini ancak yine de kazaya engel olamadığını beyan ettiğini, tanık ...’in aşamalarda verdiği beyanlarında, ölenin arkadaşı olduğunu olay günü yolun karşısında bulunan bakkala gitmek için karşıdan karşıya geçtikleri sırada, sanığın hızla gelerek arkadaşına çarptığını beyan etmesi ile hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasında mahallinde keşif yapılarak tanzim edilen trafik bilirkişi raporlarında, sanığın tali kusurlu olduğunun belirtilmesi karşısında, mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamakla,