Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3851 K.2022/2688

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre, olay günü, gündüz vakti, açık havada, sanığın sevk ve idaresindeki ticari otobüs ile meskun mahal dışında, iki yönlü il yolunda seyir halindeyken, önünde aynı istikamete seyir halinde olan ...’ın sevk ve idaresindeki aniden yavaşlayan otomobili geçmek için manevra yaptığı esnada, otomobil sürücüsünün gidiş istikametine göre yolun solunda bulunan tarla – patika yoluna dönmek için manevra yapması sonucu sanığın aracının sağ ön kısımları ile otomobilin sol yan kısımlarına çarpıp sürüklenerek yoldan çıkmaları şeklinde meydana gelen ve ...’ın ölmesi ile katılan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, sanığın tali kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusursuz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğuna yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi ile denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verileceği ihtarı yapılmasında dayanak kanun maddeleri olan TCK’nın 51/7-8. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,