Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3889 K.2023/6071

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.08.2020 tarihli ve 2016/41439 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

"Katılan kurumun sanıklar tarafından Meydankapı Mah. 145 ada, 20 numaralı parsel üzerinde bulunan tescilli saat kulesine bitişik ve yine tescilli kale surlarının koruma alanı içinde kalan alana izinsiz olarak taksi durağı yaptıkları gerekçesiyle suç duyurusunda bulunmaları üzerine soruşturmaya başlanıldığı, soruşturma ve sonrasında yapılan yargılama sırasında dosya içerisine girmiş olan belge ve tutanakların incelenmesinde; şikayete konu olan taksi durağının yaklaşık 40 yıl önce yapıldığının ve kim tarafından yaptrıldığının belirlenemediği,

söz konusu durağın 1999 yılında sanıklar tarafından devir alındığı ve Sinop Belediyesi tarafından sanık ...'e taksicilik faaliyeti yapması için işyeri açma ve çalışma ruhsatı verildiği, durağın bulunduğu alanın imar planında yol olarak görüldüğü, yapılan keşif ve sonrasında düzenlenen bilirkişi raporuna göre.

2863 sayılı Yasanın 16. maddesine göre söz konusu yapıyla ilgili imar mevzuatına göre işlem yapılacağına dair atıfta bulunulduğu, imar mevzuatının uygulanması ihtimaline binaen Sinop Belediyesine davanın ihbar edildiği, ancak Sinop Belediyesince davaya katılınmayacağının bildirildiği, ayrıca Sinop belediyesi ile yapılan yazışmalarda sanıklar tarafından söz konusu taksi durağının kaldırıldığı ve eski hale getirildiğinin bildirildiği anlaşılmakla.

Her ne kadar sanıklar hakkında “2863 sayılı Kanuna Muhalefet” suçundan kamu davası açılmış ise de, tüm dosyanın incelenmesi ile sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinde yazılı olan “İmar Kirliliğine Neden Olma” suçunu oluşturduğu, Sinop Belediyesi ile yapılan yazışmalar da da sanıkların etkin pişmanlık göstererek TCK'nın 185. maddesinde yazıldığı üzere eski hale getirdikleri görülmekle sanıklar hakkında yürütülen kamu davasının TCK'nın 184/5. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince ayrı ayrı düşürülmesine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." denilmektedir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar hakkında 145 ada 20 nolu parsel üzerindeki tescilli saat kulesine bitişik olarak, yine tescilli kale surlarının koruma alanı sınırı içinde kalan alana, imar planında yol olarak gözükmesine rağmen izinsiz taksi durağı yapıldığından bahisle açılan kamu davası kapsamında, 2863 sayılı Kanun'a aykırı eylemin ortadan kaldırılması ve eski hale getirilmesi halinde suç kastı yokluğundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken mahkemece dava konusu yapının kaldırıldığından bahisle sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de;

Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.07.2015 tarihli savunma olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 24.07.2023 tarihinde gerçekleşmiş olduğu, bu hali ile sanıklar hakkında açılan kamu davasının olağan zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği, bu hali ile mahkemece verilen düşme kararının netice itibariyle yerinde olduğu anlaşılmıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/138 Esas, 2015/553 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,