Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4102 K.2022/3566

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 22/3, 22/6, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2011 tarihli ve 2011/384 esas, 2011/750 karar sayılı kararının 16/01/2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 18/04/2015 tarihinde TCK'nın 106/1-1 maddesinde tanımlanan tehdit suçunu işlediği ve Antalya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 21/12/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Antlaya 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2016 tarihli ve 2016/41 esas, 2016/141 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İncelenen dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının dayanağı olan bildirime konu Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/386 esas, 2015/775 karar sayılı hükmü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen hali ile tehdit suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet hükmü verildiği anlaşılmakla; hükümden sonra,

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yapılan değişiklik uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen hali ile tehdit suçu, uzlaştırma girişiminde bulunulacak suçlar kapsamına alındığından, yapılan Kanun değişikliği gereği, sanık hakkındaki Antalya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/386 esas, 2015/775 karar sayılı sayılı hükmüne ilişkin olarak uyarlama yargılaması yapılarak,

tarafların uzlaşması sonucu verilen 25/12/2018 tarihli ek kararla, önceki kararın ortadan kaldırılmasına, açılan kamu davasının CMK 254/2. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği, dolayısıyla verilen bu ek karardan sonra denetim süresi içerisinde kasten işlenmiş bir suçtan mahkumiyet hükmü bulunmadığından hükmün açıklanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,