Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4105 K.2021/5128

Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62, 50/4.1.a, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4.1.a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...’ın mahkumiyetine, sanık ...’in beraatine ilişkin hüküm, sanıklar ...- ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekilerin şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediklerini beyan etmesine rağmen hakkında katılma kararı verilmeyen şikayetçiler ... ve ...’nın CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle de katılma iradesini ortaya koyan şikayetçilerin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Taksirli suçlara iştirak hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, her sanığın kendi kusurlu eyleminden sorumlu olduğu, olayla ilgili başka suç duyurularının olması ve bunların sonuçlarının sanıkların hukuki durumlarını etkilemediği gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay günü saat 11:25 sıralarında ...’nın ikametgahının çatısında bulunan çanak anten üzerinde biriken karları temizlemek için çatıya çıktığı, Tv kablosunu takip ederek köşeyi döndüğü sırada üzeri açık ve karanlık olan asansör boşluğunu fark etmeyerek çatıdan yaklaşık 8,61 metre aşağıda bulunan asansör üzerine düştüğü, kaldırıldığı Eskişehir Yunus Emre Devlet Hastanesi’nde tedavi görmekte iken 01/01/2015 tarihinde vefat ettiği, olayda sanık ...’ın binanın müteahhidi, sanık ...’ün binaya asansörün montajını yapan kişi olduğu,

1- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... ve sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ...- ... müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin “eşit oranda” tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istemine aykırı olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının B bendinin 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması, hüküm fıkrasının "C" bendinin 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine.