Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4133 K.2022/3424

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre.

10/08/2015 günü saat 05:15 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, bölünmüş, 50 km/saat hız sınırının bulunduğu, iki şeritli, yedi metre genişliğindeki eğimli yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan viraja hızlı şekilde girerek yol kenarında bulunan banket bölümündeki kuma otomobili kaptırıp akabinden direksiyon hakimiyetini kaybederek otomobilin önce sağ ön köşe kısımlarını yolun kenarındaki rampaya, devamında da sol ön köşe kısımlarını yere çarparak taklalar atması neticesinde otomobilde yolcu olarak bulunan ...'nin öldüğü olayda: kaza tespit tutanağında,

sanığın hız limitlerini % 10'dan fazla ihlal etmesi ile şerit izleme, değiştirme kurallarına uymaması sebebiyle kusurlu olduğu belirtildiği, hükme esas alınan bu raporun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,