Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4219 K.2022/4461

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2016 tarih, 2014/ 12-13 Esas, 2016/424 Karar sayılı ilamı ile 09.02.2016 tarih 2014/12-67 Esas 2016/45 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinde yayaların karşıdan karşıya nereden ve nasıl geçecekleri, karayollarında nasıl hareket edecekleri, ilk geçiş hakkının kime ait olduğu gibi hususlar kanuni düzenleme ile açıklanmak suretiyle yayalar da dahil olmak üzere herkesin uymakla yükümlü olduğu hükümler oluşturulmuş, karayolu trafiği için belirlenmiş olan bu kurallardan en az birini ihlal ederek trafik kazasına neden olan yayanın da cezai sorumluluğu bulunduğundan,

Yaya olan sanığın olay günü, saat 21:27 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatmanın olduğu, tek yönlü, 10.7 m genişliğinde, asfalt kaplama, düz ve eğimsiz yol üzerinde bulunan üç yönlü (T) kavşakta, kamera görüntülerinden yaya olan sanığın kendisine göre yaya geçidinin 1-2 metre sağından, kavşak başından yola girdiği, ölen motosiklet sürücüsünün yaya geçidini geçtikten sonra kavşağa giriş yaptığı sırada, kavşak içindeki yayaya çarparak savrulduğu ve motosikletten düşerek öldüğü olayda.

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 07.01.2016 tarihli olay yeri kamera görüntülerinin izlenmesi neticesinde “yaya ...’ın yaya geçidinin çok yakınından yolun karşısına geçmek için kavşağa girdiği, yaya geçidini kullanmadığı, karşıya geçmek için her ne kadar yaya geçidi mahallinden yola girmiş ise de gelen aracın hız ve mesafesini dikkate almayı kendi can güvenliğini tehlikeye attığı ve korunma tedbiri almadığı anlaşılmakla dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketiyle meydana gelen olayda tali kusurludur.” olduğu yönündeki raporun oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle;