Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4334 K.2022/4999

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar Tülün Uzun, ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 02/01/2015 günü saat 19:15 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, 110 km/saat hız sınırının bulunduğu, yol yüzeyi ıslak, hava durumu yağmurlu olan düz, eğimsiz ve kaza noktasına 50 metre mesafede yaya alt geçidi olan yolda seyir halindeyken, yolun sağından soluna geçmek için kaplamaya giren yayaya çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda,

Hükme esas alınan kaza tespit tutanağı ile Adli Tıp Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 08/01/2016 tarihli raporda: ölen yayanın, karşıdan karşıya geçmek için olay yerine yakın mesafedeki yaya alt geçidini kullanmadığı gibi yaklaşan araçların hız ve yakınlık durumunu da dikkate almadan kendi can güvenliğini tehlikeye atacak biçimde kontrolsüzce yola girmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanığın ise atfı kabil kusuru olmadığı belirtildiği, bu raporların oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar ...'un bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayda kusuru bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,