Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4416 K.2022/4951

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih 2017/463 Esas - 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih 2015/962 Esas - 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 90 km/saat olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama karayolu üzerinde gündüz vakti Kars istikametinden Iğdır istikametine seyri esnasında olay mahalline geldiğinde istikametine göre yolun solundaki bir araçtan inerek soldan sağa doğru karışdan karşıya geçmek üzere kaplamada bulunan yaya ...'a çarpması sonucu sanığın tali kusuru ile yayanın ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin oluşa, kusur durumuna ve sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiği ile sair nedenlere ilişkin, mahalli Cumhuriyet savcısının sanık lehine, öğrenci olması dolayısıyla adli para cezasına hükmedilmemesi gerektiğine ve hükmedilen adli para cezasının hangi aralıklar ile ödeneceğinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırılık bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK’nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

2- Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksitlerin hangi aralıklarla tahsil edileceği gösterilmeyerek TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (3.) fıkrasındaki "...TCK’nın 50/1-a. maddesi gereğince..." ibaresinden önce gelmek üzere hükme "sanık hakkında verilen uzun süreli hapis cezasının sanığın kişiliği sosyal ve ekonomik durumu,

suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi, hükmün (5.) fıkrasında yer alan "sanığa verilen cezanın nevi ve miktarı ile sanığın şahsi ve ekonomik durumu nazara alınarak sanık hakkında TCK'nun 52/4. maddesi gereği hükmedilen 12.100,00 TL adli para cezasının 6 eşit taksit halinde" ibaresinden sonra gelmek üzere "birer ay ara ile sanıktan tahsiline" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün.