Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4464 K.2024/2332

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.11.2019 tarihli ve 2017/4175 Esas, 2019/3385 Karar sayılı ek kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 43/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şantaj suçundan 5237 sayılı TCK'nın 107/1, 43/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin başvurusunun şantaj suçu yönünden esastan reddine,

verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın eylemine uyan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK'nın 134/1, 62/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 17.09.2019 tarihli kesin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz talebinde bulunması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair karar verildiği,

sanığın ek karara yönelik temyiz istemine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca red kararına ilişkin hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; temyiz hakkının bulunduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın telefon bayisine sattığı telefonu satın alarak geri getirme programları sayesinde katılana dair mahrem görüntüler içeren fotoğraflara ulaşan, bu fotoğrafları facebooktan mesaj yoluyla katılana iletip internet sitesinde paylaşacağından bahisle para isteyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 107/1 ve 136/1 maddelerindeki şantaj ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda şantaj suçu yönünden Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden esastan reddine, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, katılana ait mahrem görüntüler içeren görüntülerin ele geçirildiği dikkate alındığında sanığın eylemine uyan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK'nın 134/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde düzenlenen, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın üzerine atılı suç tiplerinin 7188 sayılı yasanın 29. maddesinde sayılan suç tipleri arasında bulunmadığı anlaşılmakla hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2017/4174 Esas, 2019/3385 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 296/2 maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,