Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4514 K.2022/5329

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 01.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla meskun mahal dışında, iki yönlü, asfalt, kuru, virajlı yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre sola doğru taklalar atarak yoldan çıktığı, kaza nedeniyle yanında yolcu olarak bulunan ...’ın öldüğü, mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği, alınan doktor raporuna göre 233 promil alkollü vaziyette araç kullanan sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi gözetilmemesi,