Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4747 K.2023/496

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin,05.04.2016 tarihli ve 2015/710 Esas, 2016/285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi, 52 nci maddesi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ve taksitlendirilmesine, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 5 ay süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiş, verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.09.2020 tarihli ve 2016/249245 sayılı, hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; 1.Kusurunun olmadığına, kazayı engellemek için direksiyon ve fren tedbirine başvurduğuna,

2.Kaza tespit tutanağı ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan rapor arasında çelişki bulunduğuna,

3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,

4.Geçimini şoför olarak sağladığına, ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesiyle telafisi mümkün olmayan zararlar doğacağına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü 1.Olay günü saat 18.23 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahalde, iki yönlü, iki şeritli yolda seyir halindeyken istikametine göre sağındaki tali yoldan çıkarak sola dönmeye çalışan ...'in sevk ve idaresindeki motosikletle çarpıştıkları, kaza nedeniyle ...'in öldüğü olayda mahkemece sanığın kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kabul edilerek uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2.Sanık kollukta 30-40 km hızla yolun sağında seyir halindeyken, sağındaki tali yoldan aniden motosikletin çıktığını, direksiyonu sola çevirerek kaçmaya çalıştığını, motosikletin minibüsün ön tarafından çarptığını, çarpmanın etkisiyle ölenin yere düştüğünü, kusuru olmadığını, alınabilecek tüm tedbirleri almasına rağmen kazayı engelleyemediğini beyan etmiş, duruşmada kolluktaki ifadesini aynen tekrar edip, öncelikle beraatine karar verilmesini, ancak mahkeme mahkumiyet kararı verirse hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini, lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiştir.

3.Katılan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

4.Kaza tespit tutanağında sanığın sağındaki sokaktan aniden önüne çıkan motosikleti fark ederek kurtarmak için sola doğru kaçmasına rağmen önleyemediği kazada kural ihlali olmadığı kanaati bildirilmiş, çarpma öncesi sanığın aracına ait sola doğru yönelen sol tekere ait 9 metre fren izi olduğu belirtilmiştir.

5.15.09.2015 tarihli Adli Tıp ... Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sanığın idaresindeki minibüs ile meskun mahaldeki kavşağa yaklaştığında hızını azaltması,seyrine daha kontrollü biçimde devam etmesi gerektiği hususlarına riayet etmediği, olay mahalli kavşakta geçiş için yola giren motosikleti fark ettiğinde kendi varlığını belirtir tarzda uyarıp, etkin direksiyon ve fren tedbiri alması gerekirken hızının da etkisiyle yeterli tedbirleri almakta gecikerek motosiklete çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile alt düzeyde tali derecede kusurlu olduğu kanaati bildirilmiştir

6.Ölü muayene tutanağının dosyada mevcut olduğu görülmüştür.

7.Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

8.Kazaya ilişkin CD kaydının ve cd izleme tutanağının dosyada mevcut olduğu, cd izleme tutanağında şahsın motosiklet ile etrafına bakmadan caddeye çıkması sonucu dolmuş ile çarpıştığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz istemi;

1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği yönünden; Sanığın katılanın zararını gidermediğini anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kusurunun olmadığı, kusura ilişkin raporlar arasında çelişki bulunduğu yönünden;

Sanık savunması, tanık beyanları, kaza tespit tutanağı, cd görüntüleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın kazayı engelleyebilmek için fren ve direksiyon tedbirine başvurduğu, kaza tespit tutanağında sanığın minibüsüne ait sola kavisli 9 metre sol tekere ait fren izi olduğu, sanık savunması ile tanık beyanlarına göre kazadan hemen önce yolcu indirdiği, kaza anında hızının yavaş olduğu, cd içeriği ve izleme tutanağında ölenin yolu kontrol etmeden tali yoldan aniden ana yola çıktığı, aniden tali yoldan önüne çıkan mütevaffaya çarpmamak için alabileceği tüm önlemleri almasına rağmen kazaya engel olamayan sanığa izafe edilecek kusur bulunmadığı, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

A-Ehliyetinin geri alınması yönünden; Mahkeme kabulüne göre alt düzeyde tali kusurlu olan, geçimini şoförlük yaparak sağlayan sanığın ehliyetinin 5 ay süre ile alınmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Diğer temyiz sebepleri yönünden

Sanık hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5327 sayılı Kanunun 52/3. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin,05.04.2016 tarihli ve 2015/710 Esas, 2016/285 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,