Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4787 K.2023/1784

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/651 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 63 üncü maddesi gereğince 2 yıl 6 ay süreyle hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle geçici olarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.04.2022 tarihli ve 2022/3936 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği, hükmedilen ceza miktarının isabetsiz olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmedilen ceza miktarının isabetsiz olduğuna, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına, tayin edilen kusur durumunun olaya uygun düşmediğine, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Mahkemece ''Mahkememizce yapılan yargılama sonunda iddia, sanık savunması, olaya ilişkin düzenlenen tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihinde sanığın kullanmış olduğu araçla ... istikametine doğru seyir halinde iken yaya geçidinden karşıya geçmeye çalışan ...'a çarparak ölümüne neden olduğu, kazanın yaya geçidi üzerinde meydana geldiği, yaya geçidi öncesinde ve geçidin bulunduğu yerde uyarı levhaları ve zemin üzerinde çizgilerin mevcut olduğu, alınan bilirkişi raporuna göre sanığın uyarı levhalarını dikkate alarak yaya geçidine yaklaşırken hızını düşürmesi,

karşıya geçmek üzere bulunan kişilere ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken bu kurallara uymayarak dava konusu kazada tamamen kusurlu olduğunun belirlendiği, mahkememizce de yerinde görülen rapor içeriğine göre dava konusu olayda tamamen kusurlu olan sanığın atılı suçtan suçun işleniş biçimi ve kusurunun yoğunluğu dikkate alınarak teşdiden aşağıdaki şekilde cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.''

2. Sanık aşamalarda, eczane aramaktayken yanlış bir yola saptığını, ışığın olmadığı yolda 70 km hızla giderken, birden hava yastıklarının patladığını, kendisinin yaya geçidi levhasını görmediğini, olayın birden meydana geldiğini, yayayı görmediğini, hatta bir hayvana çarptığını düşündüğünü, kusurunun bulunmadığını ileri sürmüştür.

3. 27.09.2015 tarihli ölü muayene tutanağında, ''...ölenin kesin ölüm sebebi konusunda soruldu: Yapılan harici muayene ve otopsi bulgularına göre genel beden travmasında bağlı kafa tası çoklu kaburga, sternom omurga üst ve alt ekstremite kırıkları ile müterafik beyin kanaması, iç organ hasarı (akciğer, karaciğer, ince ve kalın barsak, dalak, pankreas, böbrek) büyük damar hasarı (torakal aort, venekavainferior her iki poplitear arter ve ven)'na bağlı gelişen iç ve dış kanama olduğu...'' ...'' Denilmektedir.

4. Olay tarihli kaza tespit tutanağında ve yargılama aşamasında aldırılan trafik bilirkişisi tarafından keşif üzerine tanzim edilen raporda, sanığın yaya geçidi üzerinde bulunan yayaya ilk geçiş hakkını vermemek ve hızını yaya geçidine yaklaşmasına rağmen azaltmamak kusurunu işlediğinden bahisle tam kusuruyla neticeye sebep olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahal dışı, konulan çelik bariyerler sebebiyle yaya geçişinin yalnızca yaya geçitlerinden sağlandığı, orta refüjle bölünmüş iki gidiş iki geliş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru yaya geçidi üzerinde geçişini yarılamış 1973 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın ilk geçiş hakkını tanımayarak ve hızını yaya geçidinden geçişe uygun şekilde ayarlamayarak tam kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

A) Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrası ve 22 nci maddesinin dördüncü fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek yapılan ceza tayininde hukuka aykırılık yer almamaktadır.

2. Dairemiz yerleşik içtihatları uyarınca somut olayda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek koşullarının bulunmadığı gözetildiğinde bu husustaki temyiz sebebi reddolunmuştur.

B) Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden 1. Sanığın tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alındığında mahkemece hükmedilen ceza tayini yerinde bulunduğundan sanık müdafiinin temyiz istemi isabetli bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. Olayın meydana geliş şekli, aracın kaza sonrası durma mesafesi, dosyaya yansıyan deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın ilk geçiş hakkını tanımayarak ve hızını yaya geçidinden geçişe uygun şekilde ayarlamayarak tam kusuruyla neticeye sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında yukarıda değinilen kusur durumuna ilişkin temyiz istemi de reddolunmuştur.

4. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, mahkemenin bu hususları dikkate alarak takdir hakkını kullandığı gözetildiğinde bu hususta uygunsuzluk olmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/651 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,