Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4983 K.2023/3448

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılanın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli ve 2015/83 E., 2015/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca Beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.09.2020 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanın temyiz sebepleri; Ölen oğlunun yaşının küçük olduğu ve sanığın yanında çoban olarak çalışırken, kasten öldürüldüğüne İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.",,,sanığın çobanı olan maktule hayvan saldırısına karşı kendisini koruması amacıyla tüfek verdiği, olay tarihinde maktul ile sanığın oğlu olan...'ın silahı aralarında çekiştirdikleri sırada silahın patladığı, Mehmet İslam'ın maktul ile silahı çekiştirmelerinin öngörülemez olduğu,

Mehmet İslam'ın hareketinin meydana gelen ölüm olayında illliyet bağını kestiği, kaldı ki iddianamede sanığın yaşı ve hayat tecrübesi gereği 11 yaşındaki çocuğa tüfek verilmemesi gerektiğini bilmesi gerektiği gerekçesine dayanarak taksirle hareket ettiği belirtilmiş ise de maktulün babasının mahkememizde alınan beyanlarında maktulün 20 yaşında olduğunu belirttikleri, yine dosya arasında yer alan ölü muayene ve otopsi tutanağında cesedin 15-20 yaşlarındaki kişiye ait olduğu şeklinde yer alan gözlem birlikte değerlendirildiğinde maktulün yaşının küçük olmadığı,

sanığa atfedilebilecek taksir boyutunda dahi bir kusurun bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindedir

2.Suça sürüklenen çocuk, sanığın oğlu... Akıncı hakkında açılan davanın tefrik edildiği görülmüştür.

3.Sanık savunmasında özetle "...ölen ... komşu köyümüz olan Salmanağa köyünde oturmaktadır. Yaklaşık 20 gün önce küçük baş hayvanlarıma bakması için bir çobana ihtiyacım oldu. ... ve babası benim yanıma gelerek ...'ın çoban olarak yanımda çalışmasını istediklerini söylediler. ... da görünüş itibarıyla yaşı büyük görünüyordu. Ben onu en az 18-19 yaşında biliyordum. Bu nedenle yanımda çoban olarak çalışması ve hayvanlara bakmasını kabul ettim.

Ağılın yanında çobanın kalması için bir çadır kurdum. ... o çadırda yatıp kalkmaktaydı. ... yaklaşık 2-3 gün önce yanıma gelerek geceleyin kurtların gelebileceğini, kurtların kendisine ve hayvanlara zarar verebileceğini söyleyerek benden tüfek istedi. Ben de av tüfeğini ...'a verdim. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Ben ...'ı 18-19 yaşında biliyordum. Bu nedenle tüfek vermiştim. 13-14 yaşlarında olduğunu bilseydim tüfeği vermezdim. " şeklindedir.

4.Ölen ...'ın, kayden 17.03.2001 doğumlu olduğu, olay tarihinde 13 yaşında olduğu, ölü muayene tutanağında, ölenin 1.80 boylarında, 60-65 kiloğram ağırlığında ve 15-16 yaşlarında göründüğü şeklindedir.

5.Ölenin babası katılan ... mahkemedeki ifadesinde; ölen ...'ın oğlu olduğunu, kendisini çoban olarak sanığın yanına başka köye verdiklerini, kendisinin çoban verdikten sonra çocuğun yanına hiç gitmediğini, oğlunun nüfusa geç kaydedildiğini, yaşının 20 civarında olduğunu, olay neden ile oğlunu öldüren her kimse ondan şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini beyan etmiştir.

6.Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiş ve sabıkasız olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde, sanığın yanında çobanlık yapan ve kayden 13 yaşında olan ölenin çadırda kaldığı, sanık tarafından kendisini ve hayvanlarını koruması için ölene av tüfeği verildiği, ölenin çadırda olduğu bir zamanda, hakkındaki soruşturma evrakı yaşının küçüklüğü nedeni ile tefrik edilen, sanığın oğlu suça sürüklenen çocuk... ...nın ölen ...'ın elindeki tüfeği kendi aralarında çekiştirdikleri esnada tüfeğin patladığı olayda; ölenin yaşını sanığın bilmediği ve görünüşü itibari ile de bilebilecek durumda olmadığı,

dosya arasında yer alan ölü muayene ve otopsi tutanağında cesedin 1.80 boylarında, 15-20 yaşlarındaki kişiye ait olduğu şeklinde yer alan gözlem ve ölenin babasının mahkemedeki beyanında, ölenin 20 yaşında olduğunu belirtmesi karşısında. Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli ve 2015/83 Esas; 2015/197 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,