Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5025 K.2023/2780

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/253 Esas, 2015/ 353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.09.2020 tarihli ve 2016/ 84294 sayılı, ''yetersiz gerekçeyle sanık hakkında paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasının" yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; Cezanın fazla olduğuna, sanığın kusuru bulunmadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü; 1. Olay günü saat 11:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışında, bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, yatayda düz, düşeyde eğimli devlet Karayolunda sağ şeritte seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, önünde seyreden başka bir aracı geçmek için sol şeride geçtiğinde aracının arka kısımlarına, arkadan sol şeritte doğru seyreden ...'ın sevk ve idaresindeki minibüsün ön kısmı ile sol şeritte çarptığı, kaza nedeniyle ... ve minibüsünde yolcu olarak bulunan Havva Mang'ın öldüğü olayda, mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanığın asli, ölen sürücünün tali kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek uygulama yapılmıştır.

2. Müştekiler soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmuşlar, kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmişlerdir.

3. Sanık savunmasında ''Olay tarihinde ben yanımda kardeşim ... olduğu halde ... plakalı briket yüklü kamyonum ile Doğubayazıt Iğdır yolunda Iğdır istikametine seyir halinde iken Suveren mevkiinde önümde gitmekte olan tırı çok aşırı yavaş gitmesi nedeniyle sollamak istedim önce dikiz aynasından arkayı kontrol ettim. Daha sonra sinyal verip dörtlüleri yakıp yolun diğer şeridine geçtim. Geçiş esnasında ses gelmesi üzerine önce aracımın arıza yaptığını düşündüm.

Daha sonra arkaya baktığımda bir minibüsün arkada kaldığını gördüm. Kaza yaptığımı anladım. Aracımı yolun sağına çekip minibüsün bulunduğu yere gittim. Ben kusurlu olmadığımı düşünüyorum. Dikkatsizce sollama yapmış değilim. Arkada gelen minibüs benim aracıma tam ortadan çarpmıştı. Oysaki ben sol şeritte idim ve sol şeritin bitiminde banket bulunmaksızın yol ayırma çizgisi bulunmakta idi. Yol ayırma çizgisinin diğer tarafında ise karşı yöne ait iki şeritli yol bulunmakta idi.

Minibüs şoförü karşı şeride de geçerek kazayı engelleyebilirdi. Atılı suçlamayı kabul etmiyorum'' demiştir.

4. Olay sonrası trafik kaza tespit tutanağı ve kaza yeri krokisi tanzim edilmiş,krokide çarpma noktası sol şeritte tespit edilmiş, minibüse ait çarpma öncesi kaplamada 30 m fren izi tespiti yapılmış, kazanın özeti bölümünde sürücü ...nin KTK. madde 56/1-a kuralını ihlal ettiği, sürücü ...'ın KTK. Madde 52/1-b kuralını ihlal ettiği görüşü belirtilmiştir.

5. Bilirkişi Yasin Kaya tarafından olay yeri basit krokisi ve rapor tanzim edilmiş, raporda sürücü ...nin asli kusurlardan "Şeride Tecavüz etme" kuralını ihlal ettiği, sürücü ...'ın tali kusurlardan KTK. madde 52/1-b kuralını ihlal ettiği görüşü belirtilmiştir.

6. Adli Tıp Kurumu Raporunda; "...Sanık sürücü ..., sevk ve idaresindeki briket yüklü kamyon ile meskun mahal dışında bölünmüş devlet karayolunda sağ şeritte seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, arkadan sol şeritten gelen trafiği yeterince kontrol etmeden önünde seyreden başka bir aracı geçmek için sol şeride geçtiğinde sırada aracının arka kısımlarına sol şeritten gelen önünün kapattığı diğer sürücünün idaresindeki aracın ön kısımları ile sol şeritte arkadan çarpması sonucu olaya sebebiyet vermiş, şerit değiştirme kurallarına riayet etmediği anlaşılmış olup olayda dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemekle dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemekle asli kusurludur.

---Müteveffa sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı minibüs ile gündüz vakti, meskun mahal dışında Ağrı istikametinden Iğdır istikametine bölünmüş düz iki şeritli devlet karayolunu takiben sol şeritte seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, tespitlerden anlaşılmakla hızını mahal ve görüş durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamamış, yolun sağından seyrettiği şeride yönelen diğer sürücüyü karşı ikazda bulunmamış, şeridine giren diğer sürücü idaresindeki aracın arka kısımlarına seyrettiği sol şeritte frenli vaziyette arkadan çarptığı anlaşılmış olup olayda dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemekle tali kusurludur.'' kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin oluşa ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği ;

1. Kusur ve ceza miktarı yönünden;

Kaza tespit tutanağı, bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak iki kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sair nedenler yönünden;

A. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre;

sabıkası olmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan, yargılama sırasındaki davranışları lehine değerlendirilerek cezasında TCK'nın 62 nci maddesi gereğince indirim yapılan, müdafii tarafından lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunulması karşısında; "sanığın asli kusurlu olmasından kaynaklı suçun işlenmesindeki özellikler" şeklinde yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 50/4 üncü maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

B. Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasın uygulama maddesinin TCK'nın 85/2 nci maddesi yerine TCK'nın 85/1 inci maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/253 Esas, 2015/ 353 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,