Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/508 K.2021/737

TCK’nın 136/1, 43/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet 2- Özel belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 207/1, 43/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

1- Tefhim olunan ve hükümlerin esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında temel cezaların asgari hadden uzaklaşılarak 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak tayin edildiği açıklanmasına rağmen hükümlerin gerekçesinde temel cezaların teşdit nedeni görülmediğinden alt sınırdan belirlendiği ifade olunmak suretiyle gerekçeyle hükümler arasında çelişkiye neden olunması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Şikayetçilere ait kişisel belgeleri ve kimlik bilgilerini kullanarak, sahte GSM telefon hattı abonelik sözleşmeleri düzenlemesi eyleminden dolayı hakkında özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulan sanık ...’ın, şikayetçilerden hangisi ya da hangilerine ait hangi kişisel verileri ele geçirdiği ve ele geçirme şekli tartışılıp değerlendirilmeksizin, şikayetçilerin kişisel verilerini izinsiz olarak ele geçiren sanığın ayrıca verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işlediğine dair yasal gerekçeden yoksun soyut ibarelerle verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b) Hakkında özel belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ...’in sahibi ve yetkilisi olduğu ... İletişim isimli iş yerinde yardım eden sıfatıyla çalışan sanık ...’ın, diğer sanıkla işbirliği yaparak, şikayetçiler adına birden fazla telefon hattı çıkarmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Hükümden önce 19.02.2014 tarihli ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun’un 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki “Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz” ve 5. fıkrasındaki “Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz” hükümleri karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, ön ödeme önerisinde bulunularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, özel belgede sahtecilik suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

c) Cezanın belirlenmesinde esas alınacak ölçütlerin TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasının (a), (b), (c), (d), (e), (f) ve (g) bentlerinde; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı ile güttüğü amaç ve saiki olarak tahdidi olarak sayılmasından dolayı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve özel belgede sahtecilik suçlarından temel cezaların tayini esnasında anılan yedi bent arasında yer almayan ve cezanın bireyselleştirilmesinde dikkate alınabilecek olan “sabıkalı geçmişi, benzer/aynı suçlardan sabıkalı oluşu” şeklindeki gerekçeye dayanılamayacağının gözetilmemesi,

d) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,