Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5192 K.2023/5820

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve mühür bozma suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2012/824 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan aynı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.09.2020 tarihli, 2016/217344 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan tecziyesine karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen görülecek nedenlere,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, teşdite ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Toplanan mevcut delillere, aşamalarda birden fazla denetim elemanları tarafından düzenlenen ve teknik tespit ve mütalaaları da içerir tutanaklar ile mahkememizce görevlendirilen bilirkişi tarafından düzenlenen raporlar kapsamına göre, sanık ...'ın Fatih Sultanahmet, ... caddesi, 98 ada, 22-32-33 parsel sayılı taşınmazın inşaat işi ile ilgili sözleşmeye dayalı olarak yapımını üstlendiği, sanığın mevcut mevzuata göre idari birimlerden gerekli izinleri almaksızın suça konu taşınmazda toplam üç parseli kapsayacak biçimde iki bodrum, zemin ve 4 normal katlı betonarme inşaasına başladığı,

dosya içerisinde yer alan 05.08.2011 tarihli yapı tatil ve mühürleme tutanağı ve 10.01.2012 tarihli mühürleme tutanağına rağmen 2863 sayılı Kanun kapsamında koruma altına alınan taşınmazda fiziki ve inşai müdahalesini devam ettirdiği, aşamalarda tanzim olunan tüm raporlar ve mahkememizce görevlendirilen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor içeriğindeki tespit ve değerlendirmeler dikkate alındığında, sanığın üzerine yüklenen suçların sübutunda tereddüt bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın müsnet suçlardan mahkûmiyetine ilişkin hüküm tesis olunmuştur."

2. İstanbul ili, Fatih (Eminönü) ilçesi, Sultanahmet mahallesinde yer alan, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 12.07.1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile belirlenen tarihi yarımada kentsel ve arkeolojik sit alanı sınırı içerisinde kalan, İstanbul IV Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 11.08.2011 tarih ve 4728 sayılı kararı ile düzeltmelerle uygun bulunan 1/5000 ölçekli tarihi yarımada koruma amaçlı nazım imar planında 1. derece koruma bölgesinde (Dünya Kültür Miras Sınırı dahilinde) yer alan,

İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 26.01.2005 tarih ve 405 sayılı kararıyla 98 ada, 1 ve 32 parselleri, aynı Kurulun 25.11.1998 tarih ve 10438 sayılı kararıyla 98 ada, 2 parseli korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen taşınmazların komşuluğunda bulunan 22 ve 33 parseller ile tescilli 32 parselde gerçekleştirilen inşai faaliyetlere ilişkin vâki şikayetler üzerine kurul görevlileri tarafından mahallinde yapılan incelemeler sonucu hazırlanan 14.12.2011 tarihli raporda,

alanda bulunan tuğla görgülü bir duvarın iş makinesi ile kırılmakta olduğunun görülmesi üzerine yetkililerle görüşülerek çalışmanın derhal durdurulması gerektiği söylenip çalışmanın durdurulduğu, ilk incelemeye göre horasan harç bağlayıcılı taş ve tuğladan yapılmış büyük bir duvarın tahrip edildiğinin, duvar çevresinde bulunan toprak içerisinde amphora ve çanak parçaları olduğunun görüldüğü,

30.01.2012 tarihinde yapılan denetimlerde inşaat çalışmalarının devam ettirilerek kaba inşaatın bitirildiğinin, 14.12.2011 tarihli raporda iş makinesi ile yakılmak suretiyle tahrip edildiği belirtilen duvarın Roma dönemine tarihlendirilen önemli bir yapının parçası olduğunun tespit edildiği, Fatih Beleiye Başkanlığı görevlilerince düzenlenen 31.01.2012 tarihli yapı tatil tutanağında, 22, 33 ve 32 parselleri kapsayacak şekilde 2 bodrum+zemin+4 normal katlı betonarme bina yapıldığı tespit edilerek inşaatın mühürlendiği, kurul uzmanlarınca 06.02.2012 günü yerinde yapılan incelemelerde, kapıda mührün olmadığı,

kontraplak aralıklarından görüldüğü haliyle inşaatın sürdürülerek zemin+4 normal katın inşaatının tamamlandığı tespit edilen olaya ilişkin olarak sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan dava dosyasının, imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma suçlarından açılan dava dosyası ile birleştirilmiştir.

3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, dava konusu parsellerde, ...

İnşaat Ticaret A.Ş ile kendi şirketi olan Taksim İnşaat arasında yapılan sözleşmeye istinaden taşeron olarak mütaahhitlik üstlendiğini, inşaat işlemlerinin kendisi tarafından yapıldığını, mimar tarafından çizilen projenin Anıtlar Kurulu'na gönderildiğini ve görüşülmeye başlandığını, bu aşamada tescilsiz yerleri güçlendirmeye çalıştıklarını, alanda yer alan beş binadan iki adet tescilli binaya dokunmadıklarını, diğer iki binayı güçlendirmeye çalışırken sonradan tescil edildiğini öğrendikleri üçüncü binada kaymalar başlayınca onu da güçlendirmek zorunda kaldıklarını,

Fatih Belediyesi tarafından yapı tatil tutanağı düzenlenince verilen süre içerisinde kaçak olarak bildirilen kısımları yıktıklarını, eski hale getirdiklerini, çevre düzenlemesini dahi yaptıklarını beyan etmiştir.

4. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan 18.12.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu inşai faaliyetler nedeniyle Bizans dönemine ait duvara zarar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık hakkında hem 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hem de imar kirliliğine neden olma suçundan dava açıldığı,

sanık tarafından gerçekleştirildiği iddia olunan tek bir eylem bulunması ve 2863 sayılı Kanun'un 65. maddesinin, 5237 sayılı TCK'nın 184. maddesine göre özel norm niteliği taşıması karşısında, “özel normun önceliği” ilkesi gereği eylemin 2863 sayılı Kanuna göre değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmediği, bu bağlamda maddî sorunun isabetli bir şekilde tespit edilerek,

kentsel ve arkeolojik sit alanında kalıp, biri korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli, diğer ikisi ise tescilli taşınmaz komşuluğunda yer alan toplam üç parseli kapsayacak şekilde bina inşa etmek suretiyle izinsiz inşai ve fizikî müdahalede bulunma, mühürleme tutanağına rağmen inşai faaliyete devam edilerek mühür bozma eylemlerinin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin belirlendiği, sübutu kabul edilen fiillerle ilgili olarak ceza belirlenirken, yerinde, yeterli, kanunî gerekçelerle ve işlenen fiillerin ağırlığıyla orantılı biçimde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edildiği,

"Sanığın fiilden sonraki ve yargılama aşamasındaki davranışları" şeklindeki hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapıldığı, hükmedilen adli para cezasının sanığın ekonomik ve şahsi durumu gözetilerek aynı Kanun'un 52. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 40,00 TL olarak takdir edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, kişiselleştirme kurumları olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

erteleme, hapis cezasının adlî para cezası seçenek yaptırımına ya da diğer seçenek tedbirlere çevrilmesi hükümlerinin ise 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden hükmedilen sonuç ceza gözetildiğinde uygulanma olanağının bulunmadığı, mühür bozma suçu yönünden ise "Sanığın suçu işledikten sonra pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde kanaat oluşmadığından" şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde sübut, suç vasfı, temel cezanın miktarı, kişiselleştirme kurumlarının uygulanmaması,

hak yoksunluğunun uygulanması bakımından hukuka aykırılık bulunmamış; sanık müdafiinin ve katılan vekilinin bu kapsamda yer alan temyiz sebepleri ile yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2012/824 Esas, 2016/209 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,