Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/556 K.2021/1483

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 27.05.2019 tarihli, 2019/597 Esas, 2019/396 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine " ilişkin kararı davacı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/7986 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.10.2016 tarihinde 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 14.12.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 200 TL maddi, 200 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.05.2019 tarihli, 2019/597 Esas, 2019/396 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.