Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/5785 K.2021/481

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü suça sürüklenen çocuğun idaresindeki elektrikli bisiklet ile seyir halinde iken, 1.60 promil alkollü olarak tek taraflı kaza yaptığı, emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek durumda olmasına rağmen araç kullandığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi gereğince on sekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocukla ilgili duruşmanın kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, mahkemece karar oturumu açık yapılmış ise de inceleme tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuğun onsekiz yaşını ikmal etmesi karşısında bu hususun telafisi mümkün bulunmadığından; yine Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986-2018/554 sayılı kararında vurgulandığı üzere, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca;

fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal yönden inceleme yaptırılmasının zorunlu olmadığı, ancak mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun temyiz inceleme tarihi itibariyle 22-23 yaş aralığında olduğu, belirtilen bu eksikliğin de telafisinin suça sürüklenen çocuğun yaşı itibariyle imkansız bulunduğu ve dosyaya bir katkı sağlamayacağı anlaşılmış olmakla;

lehe hüküm talebi bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 52/4. maddesinde düzenlenen taksitlendirmeye yönelik hükmün tartışılmaması, infaz aşamasında taksitlendirilmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, tüm bu eksiklikler bozma nedeni yapılmamıştır.