Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/728 K.2020/5831

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

1-14.03.2015 günü sanığın babasına ait aracın taşlanması ve sanığın darp edilmesi üzerine şikayetçi olmak için kolluğa gelen sanığın 15.03.2015 tarihli kolluk ifadesinde 14.03.2015 günü saat 23:00 sıralarında alkol aldıktan sonra 23.55 sıralarında babasına ait aracın şoför koltuğuna alkollü ve ehliyetsiz olarak geçtiğini beyan ettiği, araçta bulunan iki tanığın da kolluk beyanlarında aracı kullanan kişinin sanık olduğu yönünde bilgi verdikleri,

ayrıca temyiz dışı yaralama suçunun sanığı ...'ın kolluk ve mahkemedeki beyanlarında sanık ...'un alkollü araç kullandığını beyan ettiği ve sanığın kollukta saat 00.54'te yapılan alkol ölçümüne göre 1.12 promil alkollü olduğunun tespiti karşısında, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılama aşamasında sanığı suçtan kurtarmaya yönelik tanık beyanları ve değişen sanık savunmasına itibarla beraatine karar verilmesi;

2-Bozma ilamına uyulduğu takdirde sanığa isnat edilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için TCK'nın 179. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı.

Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından. Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;