Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/7418 K.2021/478

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in ... (... Elektrik Dağıtım A.Ş.) Sorgun İlçe İşletme Müdürlüğünde işletme müdürü, sanık ...’in elektrik teknisyeni, sanık ...’nun ise Sorgun ilçesi merkez ve köylerinin elektrik arıza, onarım ve bakım işlerini yürüten taşeron ...

Enerji şirketinde elektrik mühendisi olarak görev yaptığı, olay günü 11 yaşındaki mağdurun ... köyünde bulunan alçak gerilim direğine dokunması neticesinde elektrik çarpması neticesinde, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; olay yerinde yapılan keşif sonucu elektrik mühendisi bilirkişi tarafından alınan raporda özetle “....220 volt elektrik enerjisine sahip ve topraklanma olmayan elektrik direğinden 1 adet abone bağlantısı yapıldığı, ... kayıtlarına göre abonenin aktif olmadığı, uzun süredir elektrik enerjisi kullanılmadığı ve abone kaydının 1983 yılında alındığı,

meydana gelen olayın abonenin elektriği direkten alma şeklinin yanlış olmasından kaynaklandığı, uygun olmayan kablonun kullanılması nedeniyle direğe sarılı kısımların aşınarak, kablo içerisindeki çıplak iletkenin direğe temasıyla elektrik kaçağına neden olduğu, hatalı kablo seçimi ve hatalı bağlantı yapan 1983 yılındaki TEDAŞ personelinin kusurlu olduğu...” şeklindeki görüşü ve olay tarihinde ...’a arıza ve onarım için yapılan bir ihbarın bulunmaması nedeni ile sanıkların beraatine ilişkin mahkemenin kabul ve takdiri ile sorumlu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olayda suçun sanıklar tarafından işlenmediği gerekçesi ile sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, yüklenen suç açısından sanıkların kusuru bulunmadığı gerekçe gösterilerek CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1.) bendinde yer alan " yüklenen suç yönünden kastı ve taksirlerinin olmadığı kanaatine varıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine " ibaresinin kaldırılarak,