Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/75 K.2021/1507

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak "06/11/2015" yerine ‘’30.04.2019’’ yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/246 Esas – 2015/97 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacınınadam öldürme ve adam öldürmeye teşebbüs suçundan 08/12/2006 – 01/12/2011 tarihleri arasında 4 yıl 11 ay 24 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03/04/2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 200.000,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 33.907,25 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede, maddi tazminat miktarının 32.185,18 TL olması gerektiği, manevi tazminat miktarının az olduğu, kabule göre de davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin nispi vekalet ücretine hükmedilmesi,

gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 32.185,18 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 08/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.