Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/7694 K.2023/4635

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2012 tarihli 2010/487 Esas 2012/569 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve karar 07.12.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Denetim süresi içerisinde Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli 2014/328 Esas 2014/728 Karar sayılı kararı ile 15.05.2014 suç tarihinda sanık hakkında bina ve eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 116 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve verilen karar 21.03.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinin bildirilmesi nedeniyle Uzunköprü 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.01.2016 tarih 2015/433 Esas 2016/56 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.10.2020 tarihli ve 2016/73284 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın Yargıtay'a temyiz incelemesine gönderilmek üzere dilekçe verdiği görülmüştür.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık hakkında denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca önceki hükmü aynen açıklaması gerekirken sanık hakkında verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.30.11.2010 günü saat 11.45 sıralarında sanık sürücü ...'in yönetimindeki at arabası ile Gazi Caddesini takiben P.T.T istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde seyir istikametine göre sağ taraftan sol tarafa geçmek üzere yola giren yaya ... 'a çarpması neticesi ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Soruşturma aşamasında trafik bilirkişi uzmanından alınan rapora göre, a.Sanığın yerleşim birimleri içerisinde hızlı, dikkatsiz ve tedbirsiz at arabası sevk ederek 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 84 üncü maddesinde yer alan diğer sürücü kusurlarından 47 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca "trafik güvenliği ile ilgili diğer kural, yasak, zorunluluk ve yükümlülüklere uymamak" ve 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "aracının hızını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kurallarını ihlal ettiğinden kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu,

b. Ölen ...' in yaşı itibariyle hareket kabiliyetinin zayıf olması nedeniyle daha dikkatli ve tedbirli olması gerekirken dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak trafik kurallarına riayet etmeyerek yolu karşıdan karşıya geçmeye çalışırken aynı kanunun yayalara ait kusurlardan 04 "araçlara ilk geçiş hakkını vermemek" kuralını ihlal ettiğinden kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 08.05.2012 tarihli raporuna göre, a. Sanığın sevk ve idaresindeki at arabası ile olay mahalline gelmeden evvel mahallin meskun olduğunu dikkate alarak her an bir yayanın karşıdan karşıya geçmek üzere yola girebileceğin ön görerek tedbir alabilmek adına hızını asgari hadde düşürmesi, teyakkuzla seyrini sürdürerek mahalden geçişini tamamlaması gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşarak seyir istikametine göre sağ taraftan kaplamaya giren sol şeride kadar yürüyen yayayı fark ettiğinde, yaya çarpmamak adına gerekli olan önlemleri almadan yayaya çarpmış olmakla eşdeğer derecede kusurlu olduğu,

b.Ölen yayanın, iki yönlü ... trafiğine açık yol sathından karşıdan karşıya geçmek üzere yola girmeden evvel; ... trafiği itibariyle yol sathını gerektiği şekilde kontrol etmesi, geçiş için yolun müsait olmasını beklemesi, müsait ortam oluştuktan sonra ivedilikle yolu enine kat ederek geçişini tamamlaması gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş sol taraftan yaklaşan vasıtaya rağmen kısa mesafede kaplamaya girerek can güvenliğini tehlikeye düşürmüş olmakla eş değer derecede kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Yapılan otopsi raporuna göre; kişinin trafik kazası neticesinde geçirmiş olduğu travmaya bağlı beyin kanaması sonucu kardiyo pulmoner arrest olarak öldüğü tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirilerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, yasal zorunluluk hali de bulunmadığı halde denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, bu hususa riayet edilmeyerek önceki hükümde değişiklik yaparak,

açıklanması geri bırakılan hükümle birlikte verilen uzun süreli hapis cezasının açıklanan hükümde adli para cezasına çevrilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve bozma sebebi sayılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Uzunköprü 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.01.2016 tarih 2015/433 Esas 2016/56 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,