Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/7703 K.2023/4151

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli, 2015/633 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12.100 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.10.2020 tarihli ve 2016/74054 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, dava konusu olayın zincirleme kaza neticesinde meydana geldiğinden, müvekkilinin kusurunun bulunmadığına, kazaya sebebiyet veren ... hakkında iddianame düzenlenmemesinin hatalı olduğu, kusur raporlarına itiraz ettiğini ve müvekkili hakkında beraat kararı verilmesini gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.08.05.2015 günü 15:40 sıralarında sanık ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonet ile Mustafa Kemal Paşa caddesi üzerinde Sivas Caddesi yönünden seyrederken olay yeri Billur Caddesi Kavşağına geldiğinde, yaya geçidini kullanarak refüj yönünden yolun karşısına geçmekte olan yaya ...’a çarpmamak için sağa manevra yapıp aracın sol yan kısmı ile yayaya çarpması sonucu yere düşüp sol şeride yuvarlanan yayaya, sol şerit üzerine seyretmekte olan sürücü ... yönetimindeki ... plaka sayılı ticari otomobilin çarpmamak için sola manevra yapıp refüje çıkması sırasında aracının ön kısmı ile çarpması sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2.Kaza tespit tutanağında; yayanın yol üzerindeki hareketi ve yayaya iki aracında mı yoksa birinin mi çarptığının tam olarak kesinleşmediğinden bu aşamada kusur dağılımı yapılamadığı belirtilmiştir.

3. Savcılıkta trafik bilirkişisinden alınan rapor ile sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin (a) ve (b) bendinin ihlali ile aynı Kanunun 74 üncü maddesince kazanın oluşumunda asli ağır kusurlu olduğu, yaya ...'ın 2918 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 3 üncü bendi uyarınca kural ihlali ile tali kusurlu olduğu, diğer sürücü ...'ın kazada kusurunun bulunmadığı tespit edilmiştir.

4. Mahkemece alınan 04.11.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda kamyonet sürücüsü sanık ...'nın yönetimindeki ... ile seyri sırasında yola gereken dikkatini göstermemiş, dikkatsiz ve tedbirsiz seyri nedeniyle seyir yönüne hitap eden yaya geçidi trafik levhalarını fark etmeyip, yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmamış olmakla, yaya geçidini kullanarak ilk geçiş hakkını haiz yolun karşısına geçmekte olan yayayı gördüğünde, çarpmamak için fren tedbirine başvurmasına rağmen, yağmurlu hava,

ıslak zeminli yol durumuna uygun olmayan hızı nedeniyle hakimiyetini kaybettiği aracının sol yan kısmı ile yayaya çarpıp yolun sol şeridine fırlatması sonucu mydana gelen olayda, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle, 2918 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin (a) bendi be aynı Kanun'un 74 üncü maddeleri gereğince asli kusurlu olduğu, diğer sürücünün ve yayanın tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

5.Yapılan otopsi raporunda, kişinin ölüm sebebinin trafik kazası ile oluşan künt genel beden travmasına bağlı kafatası, çok sayıda kaburga ve omur, pelvis, yüz ve ekstremite kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, iç organ harabiyeti, büyük damar yaralanması ve bunlardan gelişen iç kanama sonucu gerçekleştiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasının yerine sehven aynı Kanunun silahla tehdit suçunu düzenleyen 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yazılması, kararın hüküm fıkrasında taksirle öldürme suçuna ilişkin olduğu anlaşıldığından, hükmün kanun maddesi kısmında maddi hata yapılmış olması nedeniyle bozma sebebi sayılmamış, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve 5237 Kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuş olup, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3.Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin, 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infazda aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

4. 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen neticenin ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak, asli kusurlu sanık hakkında belirlenen temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmemesi, karşı temyiz talebi bulunmadığından eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.

5. Kaza tespit tutanağı ile belirlenemeyen kusur durumu, soruşturma aşamasında alınan trafik bilirkişi raporu ve mahkemece alınan adli tıp kurum raporu ile kusur durumunun kesin bir şekilde tespit edildiği, gerekli delillerin toplandığı, oluşa ilişkin şüphe bulunmadığı, mahkemece sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat edinilemediği belirtildiğinden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasında Tebliğnamedeki talebe aykırı şekilde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

6. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli, 2015/633 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasında yer alan "106/2-a" ibaresinin çıkarılmak suretiyle "85/1" ibaresinin eklenmesine,

ve hükmün dördüncü fıkrasında yer alan "50/1-a" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve "1 yıl 8 ay hapis cezasının" ibaresinin devamına "605 gün adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,