Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/7931 K.2023/4060

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/529 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesi, 62 nci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.10.2020 tarihli ve 2016/84861 sayılı, hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; Sanığın kusuru bulunmadığına, ölenin asli kusurlu olduğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü; 1.Mahkeme gerekçesinde;

''..21/11/2014 tarihinde saat 16:30 sıralarında sanık ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı gri renkli Proton marka ... ile Demiryolu Köyü istikametindeki Yeniçağ Caddesi Kavşağına geldiğinde aracın sol ön tampon kısmı ile yaya olarak ilerleyen müteveffa ...'e çarptığı, trafik kazası sonucu müteveffanın Batman Bölge Devlet Hastanesine kaldırıldığı ve yapılan müdahalelere rağmen kurtarılamayarak EX olduğu,

olayın meydana gelişiyle ve kusur durumunun tespiti ile ilgili olarak kaza araştırma trafik bilirkişisi raporunda özetle sanık ...'in kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmaması ve hızını ve aracını yol,hava ve trafiğin gerektirdiği şartlara uydurmaması nedeni ile tali kusurlu olduğu, müteveffanın ise KTK'nın 138/b maddesi uyarınca yaya yolu bulunmayan yerlerde ilgili kurallara uymadığından asli kusurlu olduğunun tespit edildiği tüm ve dosya ve deliller kapsamından anlaşılmıştır.

...Bu kabuller karşısında sanığın taksirle ölüme neden olma suçundan tali kusurlu olması gözetilerek Yargıtay 12.Ceza Dairesi 2011/19280 esas 2012/10079 karar numaralı kararı ışığından alt hadden hüküm kurularak cezalandırılmasına, ayrıca sanığın daha önce hakkında verilmiş bir HAGB kararı bulunduğu ,sabıkalı geçmişi ve kişilik özellikleri nazara alındığında bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu bir kanaat oluşturmadığından 18.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı kanunun 72. Maddesi delaleti ile CMK 231/8 maddesi uyarınca CMK'nın 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.'' denmiştir.

2. Müşteki; ".. Maktul ... babam olur, olay iddianamede anlatıldığı gibidir, karşı tarafla uzlaşmadık, hiç bir şekilde görüşmek istemedik, ancak sanıktan şikayetçi değilim, kamu davasına katılmak istemiyorum, başka bir diyeceğim yoktur" şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Sanık savunmasında; ''.. Olay günü vefat eden şahıs başka bir araçtan kaçarken aniden benim önüme çıktı, çarpmaktan başka seçeneğim kalmamıştı , bilirkişi raporunda tali kusurlu olarak gösterilmemi kabul etmiyorum, ben gerekli dikkat ve özeni göstermiştim , suçsuzum beraatimi istiyorum, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını kabul ediyorum" demiştir.

4. Kaza tespit tutanağında havanın yağışlı olmasından dolayı fren izi tespiti yapılamadığı, çarpma noktasının tam olarak tespit edilemediği, aracın olay yerinden kaldırılmasından dolayı kusur dağılımı yapılamadığı belirtilmiştir.

5. Soruşturma aşamasından alınan trafik bilirkişisi raporuna göre; '' ...... plakalı ... sürücüsü ...' ın, Karayolları Trafik Kanunu' nun 52/1-a maddesini (sürücüler, kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak, zorundadırlar.) ve Karayolları Trafik Kanunu' nun 52/1-b maddesini (hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadırlar.) ihlal ederek TALİ (HAFİF) kusurlu olduğu,

Yaya maktül ...' in ise, Karayolları Trafik Kanunu' nun 138. maddesinin b bendinin 3.maddesini (ışıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne alarak uygun zamanda geçmek zorundadırlar.

Yollarda güvenli geçiş, önce sola sonra sağa bakılarak sakınca yoksa taşıt yoluna girmek, geçiş sırasında sola ve sağa bakılarak yürüyüşe devaö etmek, taşıt yoluna girmeden güvenle duramayacak kadar yaklaşmış taşıtlar varsa ilk geçiş hakkını onlara verip geçişlerini beklemek suretiyle yapılır.) ve yine aynı kanunun c) (Yaya yolu bulunmayan yollarda yürümek zorunda kalan yayalar, ... sürücülerine karşı görünürlüklerini sağlamak, can güvenliklerini daha olumlu yönde artırmaları için alaca karanlık ve gece karanlığında üzerlerinde reflektif aksesuar bulundurmak,

uyarıcı açık renk elbise giymek veya ışık taşımak gibi tedbirleri almak zorundadırlar.) maddelerini ihlal ederek ASLİ kusurlu olduğu..'' kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü saat 16:20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, iki yönlü, iki şeritli, düz, eğimsiz, ıslak-nemli yolda yağıilı havada seyir halindeyken dört yönlü kavşağı düz seyirle geçtiği esnada istikametine göre solundan sağ tarafa geçmekte olan yayaya aracının sol ön kısmı ile çarptığı, kaza nedeniyle yayanın öldüğü olayda;

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin sair temyiz nedenleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 85/1. maddesi yerine 85. maddesi şeklinde eksik gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanunun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/529 Esas, 2016/ 16 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1. fıkrasından ''85'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''85/1.'' ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının hak yoksunluklarına ilişkin 6. fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün,Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,