Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/8438 K.2022/9035

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldüYapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

14/06/2014 günü saat 03:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, aydınlatmanın mevcut olduğu, düz, eğimsiz, bölünmüş yolda karşı yön bölümünde seyir halindeyken, katılan ...'in idaresindeki otomobile çarptığı akabinde çarpmanın etkisi ile savrulan sanık, katılan ...'nın idaresindeki otomobile çarpması neticesinde katılanların basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandıkları olayda,

Kaza tespit tutanağı, 31/08/2015 tarihli bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 05/11/2015 tarihli raporda: sanığın, bölünmüş yolda kendi yol bölümünü takiben seyrini sürdürmesi gerekirken karşı yol bölümüne geçip ters yönde seyrini sürdürmesi, karşı yol bölümünde seyreden araçların istikamet şeridini kapatması sebebiyle asli kusurlu olduğu, katılanlar ise bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği, hükme esas alınan bu raporların oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Sanığın idaresindeki otomobili ile karşı yön istikametinden gelmekte olan araçların kullandığı şeride girerek ters yönde seyir etmesi sebebiyle eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,