Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/844 K.2020/2775

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 27.11.2019 tarihli ve 2019/397-2019/4030 sayı ile verilen ve İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2018 tarihli ve 2017/142-2018/600 sayılı sanığın taksirle öldürme suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik istinaf isteminin kabulü ile yerel Mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan mahkumiyet hükmü, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi sanık ...'nun kendisine ait olan otomobille, aracında kendisi ile birlikte altı kişi bulunduğu halde, hız sınırının 80 km olduğu meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu bölünmüş üç şeritli D-100 kuzey yolda sol şeritte seyir halinde iken, orta şeritte aynı istikamete seyreden kamyonetin sol yanına, aracının sağ önü ile çarpması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek, 180 mt takla atıp yolun sağında bulunan bariyerleri aşarak, refüjde durması şeklinde meydana gelen ve sanığın aracında bulunan iki kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda, dosya içeriğine göre tamamen kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin; sanığın atılı suçu işlemediğine ve çelişkili delillere dayanılarak hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 27.11.2019 tarih, 2019/397 Esas,

2019/4030 Karar sayılı istinaf başvurusunun kabulü ile yerel Mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.