Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/861 K.2021/4191

2- Asıl dosya açısından; her iki sanık yönünden ayrı ayrı; imar kirliliğine neden olma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ve imar kirliliğine neden olma suçundan sanıklar hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin hükümler, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemece icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile, dava konusu yerin III. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığının tespit edildiği ve davanın Çevre ve Şehircilik Bakanlığına ihbar edilmediği anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/06/2020 gün ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, “sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene CMK’nın 233. maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve CMK’nın 234/1-b maddesinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında,

suçtan zarar gören Çevre ve Şehircilik Bakanlığı adına İl Çevre ve Şehircilik Müdürlüğü’ne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK’nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,