Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/8649 K.2024/472

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanık, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52 ve 53/6 maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52 ve 53/6 maddeleri uyarınca 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık ...'ın asli kusurlu olduğuna ve kusur raporuna itiraz edildiğine, sanık ...'ın müdafiinin temyiz sebepleri; müvekkilinin kusuruna ilişkin alınan rapora itiraz edildiğine, sanık ...'ın temyiz sebebinin kusur raporuna itiraz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

24.06.2014 günü saat 11.15 sıralarında sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 20 Y 1734 plaka sayılı ticari minibüsü ile Antalya istikametinden Denizli istikametine Devlet karayolunu takiben seyir halinde iken olay mahalline gelip, önde ve aynı yönde seyreden aracı geçmek için sol şeride girdiğinde, geriden sol şeridi takiben gelen ve aynı yönde seyreden sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki 07 CPM 63 plaka sayılı otomobilin sol ön kısmı ile minibüsün sağ arka kısmına çarparak ...’in ölümü ve her iki araçta birden fazla kişinin yaralanması ile sonuçlanan trafik kazası meydana gelmesinde sanık ...'ın asli kusurlu,

sanık ...'in tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin, katılan vekilinin ve sanık ...'in yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen ayrı ayrı uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4 fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmemesi ve hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken,

sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2. maddesi ve taksitlendirilmesine ilişkin 52/4. maddelerinin gösterilmemesi ve ile sanığa verilen taksitli adli para cezasına ilişkin olarak taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ibarelete yer verilerek 5237 sayılı Kanunun 52/4 üncü fıkrasına muhalefet edilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık ... müdafiinin, sanık Maşalllah'ın ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının sanık ... hakkında kurulan hükümde (4) ve (5) nolu paragrafların çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 4 yıl 2 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1520 tam gün olarak belirlenmesine. TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte sanıktan tahsiline ve yine TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi ve sanık ... hakkında kurulan hükümde (4) ve (5) nolu paragrafların çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte sanıktan tahsiline ve yine TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,