Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9107 K.2024/1177

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 13.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığa verilen temel cezanın az olduğuna, asli ve tam kusurlu sanık hakkında teşdidin az uygulandığına ve sanık hakkında takdiri indirim hükümleri ile verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

28.10.2014 günü saat 14:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki 33 K 1766 plaka sayılı otomobil ile Mezitli ilçesi Yeni Mahalle GMK Bulvarında seyir halinde iken tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu Liva Oteli önünde yaya geçidinden karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'a çarparak yaralanmasına neden olduğu, tedavi için Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde şahsın 31.10.2014 günü ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın 2918 sayılı KTK'nın 74.maddesinde düzenlenen yayalara ilk geçiş hakkının verilmesi kuralını ihlal ederek tam kusurlu olduğu kabul edilerek,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanığın tam kusurlu olduğu,

ölen yayanın ise kusurunun olmadığı dikkate alındığında, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde bir miktar daha asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeyerek, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında az ceza tayini,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3.maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,