KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/9159 E., 2022/4779 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanık ...'ın aslen Trimbach/İsviçre adresinde ikamet ettiği ve Ünye ilçesi, Ataköy-Aşağızembek Mahallesi, Sanioğlu Sokak üzerinde de Türkiye'de yerleşim amacıyla bir bina yaptırdığı, tarlasına altı yarım bodrum üstü tam daire olacak şekilde ev yapması için belli bir bedel üzerinden inşaat ustası olan tanık ... ile anlaştıkları, tanığın sözlü anlaşma üzerine inşaata başladığı,
kaba inşaat bitip sıra elektrik tesisat işine gelince tanık ...’ın mağdur ...‘e elektrik tesisat işini teklif ettiği, 2000TL bedel ile anlaştıkları, inşaat halindeki binanın elektrik tesisatını yapan, elektrik sayaç makinasını bağlayan ve inşaat ile elektrik direği arasındaki ana hat kablosunu yerin altından çeken ...'in olay tarihi olan 16/08/2014 günü saat 15:00 sıralarında binaya elektrik vermek amacıyla çıktığı sekiz metre yüksekliğindeki elektrik direğinin üzerinde elektriği trafodan kesmeden ve YEDAŞ yetkililerine haber vermeden çalıştığı esnada elektrik akımına kapıldığı ve orada asılı kaldığı,
elektrik akımının kesilmesi üzerine de yaklaşık sekiz metre yükseklikten yere düşerek vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı solunum ve dolaşım yetmezliği ile genel beden travmasına bağlı kaburga kırıkları ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanamanın ortak etkisi sonucu öldüğü olayda, sanık ile tanık ... arasında doğrudan iş sahibi ve yüklenici ilişkisinin mevcut olduğu anlaşılmakla, mahkemece 27.01.2016 havale tarihli bilirkişi heyet raporu doğrultusunda işin yapımını ...'a veren, yapılmakta olan evin sahibi sanık ...'in kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/9159, K. 2022/4779, 14 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama