Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/9467 K.2021/9069

TCK'nın 180/1, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 12.07.2009 olan suç tarihinin gerekçeli kararda 12.07.2010 olarak gösterilmesi mahllinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 180/1, 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2013 tarihli ve 2010/434 esas 2013/215 karar sayılı kararının 01.04.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 15.12.2014 tarihinde TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 25.11.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kuşadası 1. Asliye Ceza

Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2016/168 esas 2016/573 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

1-Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; tehlikeli eylemin zarara yol açması ve her iki suçun birlikte işlenmesi halinde sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, ancak kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi,

şikayetten vazgeçilmesi veya uzlaşma nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın TCK'nın 180. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiği, somut olayda, sanığın sevk ve idaresindeki "BABA KEMAL" isimli yolcu motoru ile müşteki Şafak Naci Erel'in sevk ve idaresindeki "SAFİR" isimli motor yatın deniz üzerinde çatışması neticesinde müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı,

29.04.1978 tarihli ve 16273 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü uyarınca kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu, müştekinin ise tali kusurlu olduğu ve müştekinin tüm aşamalarda sanık ...'dan şikayetçi olduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek,

iddianamede eylemin tarif edildiği de nazara alındığında, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verildikten sonra sanığın TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken TCK'nın 180/1. maddesi uyarınca trafik güvenliğine taksirle tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi;

2-Bozma ilamına uyulduğu takdirde, sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı.

Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 esas 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından. Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;